กลอนรักหวานๆ

bye pipat.

ที่สุดของ “ความรัก”

ไม่ใช่การแต่งงาน

แต่คือการ “เดินร่วมทาง”

ไปด้วยกัน…

ไม่รู้เธอจะเชื่อหรือเปล่า

ถ้าบอกว่าคิดถึงเธอทุกคราว ที่ดาวกระพริบแสง

ค่ำคืนที่ฟ้าเปลี่ยนสี แต่ใจดวงนี้ ไม่เปลี่ยนแปลง

ฟ้ามืดแต่ดาวกระพริบแสง แข่งกับความคิดถึงในใจ

และถ้าบอกว่าดวงดาว บนราวฟ้า

คือความรักที่ฉันส่งมา เธอจะเชื่อไหม

พันล้านดวงดาวที่กระพริบพราวบนฟ้าไกล

คือความรัก คิดถึง และห่วงใย … จากใจส่งให้เธอ

ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน เป็น “100 ปี”

ขอแค่”เป็นแฟนที่ดี”

ตลอดเวลาที่ “อยู่ด้วยกัน” ก็พอ

อยากให้เธอมาอยู่ตรงนี้

ในยามที่รู้สึกเหว่ว้า

แค่เพียงหันมามอง และสบตา

กำลังใจคงเพิ่มขึ้นมา มากมาย

แต่ไม่มีเธออยู่ตรงนี้

คิดกี่ที กี่ที ก็ยิ่งใจหาย

กำลังใจลดลงไปมากมาย

เหน็บหนาว และเดียวดาย มากมายเหลือเกิน

ถึงตัวไกลในวันนี้

ความรู้สึกที่ดีๆ..ยังมีให้

ขอเธอจง…เชื่อมั่นในจิตใจ

ความรู้สึกภายใน..ไม่มีใครแทนที่เธอ

หากเธอเหงาคิดถึงฉัน

ฝากดวงดาวนับพัน…คอยเป็นเพื่อนอยู่ใกล้ๆ

แทนความรักของคนที่ห่วงใย

แทนความในใจจากใจถึงกัน

ในคืนที่อ้างว้าง..และเงียบเหงา

ฉันคนเศร้า แหงนมองดาว บนราวฟ้า

คิดถึงเธอเหลือเกิน..คนที่จากไปไกลสุดตา

เธอจะรู้ไหมนะ ฉันสุดเหว่าหว้า ..เหงาใจ

มองดาวที่เปล่งแสง.ริบหรี่

ค่ำคืนหนาวอย่างนี้ จะเหงา เหมือนกันไหม

หากเธอเหงาก็บอกผ่านดาวบนฟ้าไกล

ดาวดวงใหญ่ ดวงที่เรา เคยเฝ้ามอง

กำลังใจที่มีให้….

ขอบคุณจากใจที่มีให้ในยามสับสน..

ความห่วงใย ที่คอยให้ในยามทุกข์ทน…

ขอบคุณอีกหน ที่จะพร้อมทุกข์ทน เคียงข้างกัน

ถ้าวันไหนที่เธอรู้สึกเหงา

และฉันก็เศร้า ๆ ปนห่วงหา

ให้สองเราแหงนมองท้องนภา

เอาอย่างนี้ดีกว่า…ไหมนะเธอ

ถ้าวันไหนสองใจรู้สึกเหงา

เราจะได้รู้ว่าเรามีกันเสมอ

แค่สองตาของสองคนที่ไม่เจอ

จะไม่เหงาไม่เพ้ออีกต่อไป

ถ้าคืนไหนหัวใจรู้สึกท้อ

ไม่ต้องอยู่รีรอใครที่ไหน

แค่มองฟ้าเห็นดาราพาเรียงราย

แค่เท่านี้เราจะได้หายเหงาใจ